fbpx

Bart van den Brink – Roemenië

Lynn van Zeijts – Spanje
2 september 2020
Ingeborg Pronk – Marokko
2 september 2020
Bart van den Brink
22
Cluj-Napoca, Roemenië
4 maanden
 
1Wat voor vrijwilligerswerk deed je?
Ik werkte op Green School. Dit is een privé basisschool met een erg open structuur en waar een grote focus ligt op leren in de natuur. Samen met andere vrijwilligers deden we hier elke middag (educatieve) activiteiten met de leerlingen. Dit konden activiteiten zijn zoals een taal- of topoquiz, maar ook speelden we spelletjes zoals schaak met ze en werd er gesport. Toen alles online moest vanwege corona deden we in principe hetzelfde, maar dan online. Soms was de structuur hierbij wat ver te zoeken, maar het werken met de leerlingen was altijd erg leuk.
2Hoe was je woonsituatie?
Ik woonde in een flat met 5 andere vrijwilligers, 2 personen per kamer. De samenstelling was een Hongaar, twee Roemenen (een daarvan verbleef echter vooral bij haar vriend), een Italiaan, een Franse (vertrok na 3 weken wegens corona) en ik. Eigenlijk waren we het grootste deel van de tijd dus met zijn vieren. In het begin was het een beetje af stemmen op elkaars normen en waarden (als Nederlander ben je toch iets directer dan de rest) maar uiteindelijk zijn mijn huisgenoten erg goede vrienden van me geworden en deden we alles samen, zeker in de lock-down.
3Hoe was het contact met andere ESC vrijwilligers?
Met de meesten erg goed. Het was erg tof om deel uit te maken van zo'n grote, gevarieerde groep mensen. Iedereen was altijd super open en betrokken met elkaar. We deden veel samen, waaronder filmavonden, brunches, sporten en waar mogelijk uitstapjes (was tijdens corona iets lastiger). Mede dankzij de andere vrijwilligers heb ik uiteindelijk best een goede tijd gehad in Roemenië, ondanks de omstandigheden van corona.
4Hoe kijk je terug op de meerdaagse on-arrival en eventuele mid-term trainingen?
Ik had alleen de on arrival training. Deze vond vanwege corona online plaats en dat was wat spijtig. Hierdoor ontbraken een hoop van de leuke bijkomstigheden van de training zoals de reis naar Boekarest (waar het eigenlijk plaats zou moeten vinden) en het verblijf aldaar en de leuke avondjes uit met andere vrijwilligers vanuit het hele land. Nu kregen we eigenlijk alleen het inhoudelijke mee en dat was eerlijk gezegd wat saai, al was het wel goed opgezet. Het toffe was wel dat je zo alsnog andere vrijwilligers ontmoette waarvan ik er later een aantal heb opgezocht nadat de lockdown over was. De connecties die ik opdeed van de training beschouw ik dan ook als het hoogtepunt ervan.
5Wat heb je geleerd van je tijd als ESC vrijwilliger?
Dat je kunt leren van tegenslagen en hoe je daarop anticipeert (dan doel ik vooral op de gevolgen wegens corona). Ondanks dat het soms lastig was, heb ik er altijd het meeste van gemaakt en veel nieuwe dingen geleerd, zoals het maken van mondmaskers en gitaar spelen. Het heeft me geleerd dat er altijd iets positiefs te halen valt uit een tegenvallende situatie. Ook heb ik meer geleerd over mijn eigen kwaliteiten zoals leiderschap en onderwijzen.
6Wat is je beste herinnering aan je tijd als ESC vrijwilliger?
De reizen die ik heb gemaakt door Roemenië en de vrienden die ik aan deze tijd heb overgehouden.
7Waar moest je het meeste aan wennen in het land waar je ESC deed?
Ik ervaarde in het begin best een cultuurshock. Ten eerste is er de taal, je verstaat niemand om je heen (al kunnen Roemenen in de steden wel een woordje Engels). Ten tweede merk je echt nog heel veel van het communisme, vooral in de architectuur. Ik woonde echt in een oude Oostblokflat. Heeft zo zijn charme maar het ziet er toch wat grimmig uit. Daarnaast is Roemenië echt een land van uitersten wat wel wennen was. In de meeste steden is iedereen vrij modern ingesteld en heb je vaak niet door dat je in Oost-Europa bent. Zodra je op het platteland komt rijdt men paard en wagen en worden de kleren in de rivier gewassen. Dit is erg gaaf om mee te maken, maar je moet wel ingesteld zijn op een primitieve omgeving.
8Hoe was het contact met Eastpackers als zendorganisatie?
Prima. Ik regelde vooral veel met de host organisatie in Cluj omdat ik via hen aan het project was gekomen dus heel veel met Eastpackers heb ik geen contact gehad. Als dit er wel was, was het prima op orde.
9Hoe kijk je in het algemeen terug op je tijd als ESC vrijwilliger?
Het was een tijd van pieken en dalen waarin ik heel veel (over mezelf) geleerd heb en waarin ik veel nieuwe vrienden heb gemaakt. Ik ga later nog veel aan deze ervaring hebben denk ik. Ik kan even niet op het Nederlandse woord komen maar ik zou de ervaring beschrijven als fruitful.
10Welk advies zou je toekomstige ESC’ers willen meegeven?
Ik zou nog even wachten met een ESC totdat corona achter de rug is omdat je nu naar mijn mening niet het optimale uit de ervaring kan halen. Maar als je dan gaat, weet dan dat ook als het niet altijd even makkelijk gaat je er uiteindelijk van leert en er veel aan over zult houden. Ik wil ook adviseren je zoveel mogelijk te verdiepen in de lokale cultuur en veel tijd door te brengen met de andere vrijwilligers.