Dewi in Niğde, Turkije

Als vrijwilliger hielp ik mensen met het leren van de Engelse taal. Per week hadden we één online Engelse spreekclub en één fysieke Engelse spreekclub. Hierin was veel vrijheid en dit was voor mij de kans om mijn sociologische kennis in de praktijk te brengen. Zo heb ik het gehad over maatschappelijk relevante onderwerpen zoals discriminatie en gelijkheid. Ook gaven we één keer per week Engelse les op de basisschool aan kinderen rond de 10/11 jaar. Daarnaast posten we ook elke dag op hun Engelsleeraccount op Instagram. We maakten video’s en plaatsten daarbij ook aanvullende uitleg posts. Hierbij hebben we verschillende soorten Engelse content gemaakt, zoals hoe woorden veranderen in het meervoud en hoe je je verjaardag in het Engels uitlegt.

Tijdens mijn ESC project heb ik geleerd wat voor mooie cultuur Turkije heeft. De mensen zijn heel verwelkomend en gastvrij en het eten is superlekker. Ik heb ook mezelf herontdekt, want ik sta sindsdien meer open voor nieuwe ervaringen en nieuwe contacten. Ik ben tot het besef gekomen dat ik hier veel voldoening uit haal, dus dat neem ik zeker mee in de toekomst. Ook ben ik tot het besef gekomen dat ik erg veel privileges heb als Nederlander. Ik ben in contact gekomen met veel Turkse mensen maar ook twee Russische meiden, en ik kwam erachter welke moeilijkheden zij ervaren rondom reizen. Dit liet mij nog dankbaarder in het leven staan.

Mijn mooiste herinneringen zijn uiteindelijk toch wel de nieuwe mensen die ik heb kunnen ontmoeten. Turkse mensen zijn erg vriendelijk en open. Het viel me gelijk op dat er een groot maatschappijgevoel is, wat ik heel mooi vond om te zien. Ik werd echt in de lokale ervaringen meegenomen, waardoor het voelde alsof ik zelf ook echt deel was van de maatschappij daar.

Ik voel me elke dag dankbaar voor het feit dat ik zo’n project heb kunnen aannemen en de kans heb gekregen om zoveel van Turkije te zien. Ik heb veel nieuwe mensen leren kennen, gereisd, en mezelf herontdekt.