Asya in Salerno, Italië

Mijn woonsituatie was heel comfortabel, een groot huis en aardige landlords. Een nadeel was dat het in een dorpje in de bergen was dat niet heel groot was en het openbaar vervoer was minder goed dan ik gewend ben. Er was één bus dat om het uur ging, en de laatste was om 21:00 vanaf de stad. Er was ook geen bus tussen 18:30 en 21:00, en geen bussen op zondag, wat beetje de vrijheid om dingen te doen ontnam. Ik het begin had ik hier wat frustraties mee, maar later heb ik het geaccepteerd want we kregen ook vrienden die autos hadden, en zo aardig waren ons naar huis te brengen af en toe.

Heel goed, we zaten met elkaar opgescheept, dus werden heel close met elkaar.

De on arrival training was echt een van de toppunten van mijn ervaring. Niet alleen doordat je veel mensen leert kennen, maar ook doordat je inzicht krijgt over je project en inzicht van hoe zo’n training gaat.

Ik moest wennen aan het verschil in hoe ze dingen regelen (van de organisatie). Ik moest leren te accepteren hoe beloftes die ze maakten niet gegarandeerd zijn. Ook kreeg ik af en toe het gevoel dat gender scheiding bij sommigen meer een ding was, dat of je vrouw/man bent meer iets zegt over wat je kan en niet kan dan in Nederland. Ook de werksfeer in Nederland is echt het tegenovergestelde van de werksfeer daar.

Ik had niet zo veel contact met Eastpackers, omdat dat ik dat niet nodig had.

Niet te veel aantrekken van als dingen niet gaan zoals je achteraf gedacht had. Hoe sneller je meningsverschillen/ veranderingen accepteert, hoe beter voor jezelf, mentaal en qua ontwikkeling. Niet te veel stressen en zie het als iets positiefs; je leert een ander levenswijze.